جدیدترین رویدادها از دنیای آی تی و تکنولوژی

 یک رمزعبور خوب باید چه ویژگی های داشته باشد

برطبق نظریه یک کارشناس : ترکیب یک رمز عبور خوب باید لااقل بیشتر از شش کاراکتر باشد.

به گزارش ایتنا از ایسنا، داریوش زندی با تاکید بر اینکه برای داشتن یک رمز عبور خوب اکثر کارشناسان امنیتی ترکیبی از حروف، اعداد و کاراکترهای خاص را پیشنهاد می‌دهند اظهار داشت: رمز عبور باید به 
صورتی باشد که به راحتی فراموش نشود.

همچنین وی افزود: ساختن یک رمز عبور خوب به گونه ای که برای افراد سودجو قابل حدس و دسترسی نباشد مستلزم روش‌های مختلفی است.
 

الا ای محرم! تو یادآور عشق و خون و حماسه ...

محرمی دیگر را گرامی می داریم چراکه دیگر بار که چندین قرن از غروب غریبانه عاشورا و کربلای ۶۱ هجری می‌گذرد، یاد رشادت، پایداری، عدالتخواهی، شهامت و شهادت حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، ابوالفضل العباس(ع) و هفتادو دو پایمرد صحرای کربلا دوباره در دل‌ها جان گرفته است. چون حماسه کربلا و واقعه ی عاشورا مهم‌ترین رخدادی بوده که مظلومیت امام حسین(ع) و ددمنشی دشمنان اهل بیت را روایت می کند که شاید نظیر چنین حادثه ای در هیچ جای تاریخ اتفاق نیفتاده است. نام حسین(ع) با محرم پیوند خورده و جانفشانی او و یاران باوفایش به محرم، روح و حیات دمیده است. ماه محرم برای شیعیان و عاشقان حسین(ع) از آن سالهای دور تا به حال، ماه حزن و اندوه بوده است. آنان همه ساله به عشق امام حسین(ع) گرد هم می آیند، بر مظلومیتش اشک ماتم می ریزند و از چشمه زلال عنایتش سیراب می شوند ... الا... ای محرم! تو آن مظهر اثبات مظلومیت در زمانی هستی که بر زاده زهرای اطهر، آن نوه ی پاک پیامبر، جگر پاره نبوت، حضرت امام حسین (ع) سالار شهیدان رحم نکردند و آن جنایت را بوجود آوردند که تاریخ هرگز آنرا فراموش نخواهد کرد و تا آزادگی در جهان باقی است نام امام حسین (ع) بر سر زبانهاست که برای آزادگی سر مبارکش از بدن جدا شد تا تاریخ شهادت دهد که او برای آزادگی و مقاومت در مقابل ظلم تا پای جان هستی خود را فدای دین جدش حضرت محمد (ص) نمود. الا... ای محرم! تو آن خشم خونین خلق خدایی که از حنجر سرخ و پاک شهیدان برون زد. تو بغض گلوی تمام ستمدیدگانی که در کربلا، نیمروزی به یکباره ترکید. تو خون دل و دیده روزگاری که با خنجر کینه توز ستم، بر زمین ریخت. تو خون خدایی که با خاک آمیخت. تو شبرنگ سرخی، که در سال های سیاهی درخشید. الا... ای محرم! تو خشم گره خورده سالیانی، تو آتشفشانی، تو بر ظلم دشمن گواهی. تو بر شور ایمان پاکان نشانی. تو هفتاد آیه، تو هفتاد سوره، تو هفتاد رمز حیاتی، تو پیغام فریاد سرخ زمانی. تو موجی ز دریای عصیان و خشمی که افتان و خیزان رسیده است بر ساحل روزگاران. الا... ای محرم! تو فجری، تو نصری، تویی "لیلة القدر مردم، تو رعدی، تو برقی، تو طوفان طفی، تویی غرش تندر کوهساران! الا... ای محرم! تو یادآور عشق و خون و حماسه. تو دانشگه بی نظیر جهاد و شهادت. تویی مظهر "ثار" و "ایثار" یاران. الا... ای محرم! به هنگام و هنگامه ی هجرت کاروان شهیدان. تو آن راهبان روانبخش و مهمان نوازی که در پای ره پوی آزادگان لاله ارغوان می فشانی. الا... ای محرم! به چشم و دل قهرمانان و آزاد مردان که همواره بر ضد بیداد، قامت کشیدند و در صفحه سرخ تاریخ، زیباترین نقش جاوید را آفریدند. تو آن آشنای کهن یاد و دشمن ستیزی که همواره در یادشانی. الا... ای محرم! تو آن کیمیای دگرگونه سازی که مرگ حیات آفرین را، به نام "شهادت" به اکسیر عشقی که در التهاب سرانگشت سحر آفرینت نهفته است، چو شهدی مصفا و شیرین به کام پذیرندگان می چشانی! عالم همه قطره اند و دریــاست حسین مردم همه بنده اند و مــولاست حسین ترسم که شفـاعت کند از قــاتل خویش از بس که محبت دارد و آقاست حسین نهضت کربلا آیینه‌ای است زلال که دست روزگاران هرگز نتوانسته غبار فراموشی و تحریف بر سیمای آن بنشاند و از شهادت سبط رسول اکرم (ص) در دل‌های مومنان شعله‌ای فروزان است که هرگز خاموش نخواهد شد. سینه‌های عاشقان این فرهنگ مشعلی است که این آتش را در مسیر خود روشن نگاه داشته و در این راه گوی سبقت را از آفتاب سوزان ربوده‌اند. بانگ عزای حسینی برای همیشه از حنجره‌هایی که با منبع جوشان عاشورا الفتی داشته بیرون تراویده و طنین آن هم‌اکنون در همه آفاق و انفس پیچیده است. اینک محرم است و هر سال برای ما جلوه ای تازه دارد اشکها جاری است، ضجه ها پرده گوشها را می نوازد و همه سیاه پوش و محزون گشته اند. پرچم سیاه بر درخانه ها و حسینیه ها و مساجد بر افراشته شده اند! چرا؟ پاسی از شب را در تکایا بسر میبریم، وعاظ و خطبا و سخنوران از مردی (که مروت و آزادگی او نه زبانزد مسلمانان بلکه عامه مردم است) سخن میگویند. همه ی آزاد مردان جهان او را می ستایند و همه شیفتگان عالم در عظمت او متحیرند. راستی خدایش چقدر عزیزش میدارد؟ دوست داشتن او را، محبت به او را، گریه کردن به او را، الگو قرار دادن او را در زندگی؟! او کیست؟ چگونه زیست؟ چگونه سخن گفت؟ چگونه جانش را در راه معشوق نثار کرد؟ او فقط رضای خدا را جست و جان خویش و اهل بیت خویش و اصحاب خویش را با خداوند معامله نمود. تحمل تشنگی و رنجهای عاشورا و اسارت اهل بیت او برای رضای رب العالمین بود تا مکتب و دینش زنده بماند تا جامعه گرفتار در ظلم آزاد گردد. او خواست مسلمانانی که پیامبر و علی و فاطمه را فراموش کرده بودند دوباره برگرداند، او میخواست مردم اسیر و برده دنیا و خواهشهای نفسانی خویش نشوند، او یاد و خاطره معاد را زنده گردانید، او میخواست مکتب توحیدی لا الله الا الله باقی بماند، او میخواست بیت المال مسلمانان که در دست جنایتکاران افتاده بود و همه حیف و میل میشد به مسلمین بازگرداند، او میخواست دوباره قرآن همراه با فهم حقایق تلاوت گردد، او میخواست به انسانهای جهان بفهماند که دیندار واقعی باشند و هیچگاه در مقابل ظلم ستمگران سکوت نکنند و تنها در سایه ی آگاهی از دنیا و همنوعان خود بندگی خداوند را شایسته خویش بدانند. و اینک محبت حسین(ع) ما را برآن داشت که در عزایش جامه سیاه بپوشیم و با قلبی محزون بر سر و سینه بزنیم. برای همین محرم را آرزو می کردیم و خدا را شاکریم که زنده ایم و تاسوعا و عاشورای دیگری را درک میکنیم اینقدر اشک میریزیم که اگر مقدور باشد، بجای اشک خون بگرییم! تا دوستیمان و شیعه بودنمان را ابراز کنیم تا شاید قابلیت پیدا کنیم که با سیره و خلق وخوی او زندگیمان را رنگ الهی ببخشیم. باشد که چگونه زیستن، چگونه مردن، و آزادگی را از او بیاموزیم. چرا که شناخت هدف و سرلوحه قرار دادن آرمان های امام حسین(ع) سرآغاز درک آزادی و آزاد اندیشی است ... درس آزادی بدنیا داد رفتار حسین بذر همت در جهان افشاند افکار حسین جان خود را در ره صدق و صفا از دست داد زین سبب تا حشر باشد گرم بازار حسین با قیام خویش بر اهل جهان معلوم کرد تابع اهل ستم گشتن بود عار حسین زندگی ناچیز باشد در ره اندیشه ها باشد این گفتار شیرین و گهر بار حسین مرگ با عزت زعیش در مذلت بهتر است نغمه ای می باشد از لعل گهر بار حسین فرا رسیدن تاسوعا و عاشورای حسینی بر آزادگان عالم و عاشقان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) تسلیت باد

زیبایی های کهکشان راه شیری به روایت تصویر

همیشه این عکاسان حرفه ای نیستند که عکس های فوق العاده می گیرند. بوریس دمیتریف، راننده آمبولانس روسی با استفاده از یکدوربین کنون ۶ دی خود تصاویری از کهکشان راه شیری گرفته که شاید کمتر عکاس حرفه ای بتواند اینکار را انجام دهد.

 

عید قربان

اول مهر

• فاطمه سادات اشرفی زاده – سردبیر روناش

خاطرات مدرسه

روزهـای گـرم تـابـستـان گـذشـت                    بـوی شرجی بـوی نخلسـتان گـذشـت

 هـم طبـیعت جـامه اش رنـگین شده                      هـم هـوای شـهر عـطرآگـیـن شـده

  فـصـل زیـبـای دگـر آغـاز شــد                            مـدرسـه بـا شـادمـانی بـاز شــد

کـودکـان در شـور و حـالِ مـدرسـه                         دفـترِ مـشـق و حـساب و هـنـدسـه

روزهـای خـاطـرات خـوب و نـاب                             بـا خـریـد دفـتـر و کـیـف و کـتـاب

تـا کـه دیدم شـور و حال کـودکـان                          خـاطـراتـم زنـده شـد در ایـن زمـان

خـاطـرات   کــودکـی در دفـتــرم                            شـعـرهـای کــودکـانـه در ســرم

 مـشـق و امـلا هـمـچنـان در یـادِ ما                        پـایِ تـخـته لحـظه هـای شـادِ  مـا

 جـدولِ ضـربـی که مـا آمـوختـیـم                          در حـسـابِ زنـدگـی انـدوخـتـیـم

  نـیـمـکت چـوبـی کـنـارِ پـنـجـره                          مـشـقِ و امـلایـی  سـراسـر خـاطـره

گرچـه جایِ  مـا هـمـیشه تنـگ بـود                       هـمکلاسی یـک دل و یـک رنـگ بـود

  شـادمـان بـودیـم از شـادی  هـم                          فـارغ از سـود و زیـان و بـیـش و کـم

 لحـظه های تلـخ و شـیریـن داشـتیم                     روزهـای شـاد و غـمـگـین داشـتیـم

  از مـعلّـم درس هـا آمـوخـتـیـم                            تـا چـراغ مـعـرفـت افــروخـتیـم

درس او مـهـر و صـفـا و سـادگـی                         در کـلامـش پـاکــی و  آزادگــی

زنـگِ انـشا شـور و حـالـی داشـتـیم                       واژه هـا را زنـده مـی پـنـداشتـیـم

واژه هـای مـا لـطـیـف و سـاده بـود                      جـملـه ها در ذهـنِ مـا آمـاده بـود

صـحـبتِ مـا بـی ریـا و رنـگ بـود                      شـعـرهـامـان شاد و خوش آهنگ یود

انـدک انـدک کـودکـی پـایـان رسـید                           آن صـفـا و سـادگـی شـد نـاپـدیـد

  حـسـرتِ آن روزهــا هـمــراه مـا                               حـسـرت آن قـلـب هـای بـی ریـا

  یـاد بـاد آن روزگــاران  یـاد بـاد                                 کـلـبـه ی احـسـاسِ مـا  آبـاد بـاد

.