پانزده عکس برتر نجومی سال ۲۰۱۱ ازدید نشنال جئوگرافیک

 با نزدیک شدن به پایان سال ۲۰۱۱، نشریات مختلف بهترین نوشته‌ها و مطالب سال را انتخاب و منتشر می‌کنند. چند روز پیش نشنال جئوگرافیک، بهترین عکس‌های سال ۲۰۱۱ را همراه توضیحاتی منتشر کرده است که توجه شما را به آنها جلب می‌کنم. در میان ۱۵ عکس برتر انتخاب شده، عکسی از بابک امین تفرشی -چهره دوست‌داشتنی نجوم آماتوری و روزنامه‌نگاری علمی کشورمان- هم به چشم می‌خورد.

۱-  شاتل فضایی اندیور: قرار بود، مأموریت اندیور آخرین مأموریت شاتل‌های ناسا باشد، اما با تصویب یک مأموریت فضایی اضافی برای آتلانتیس، این شاتل افتخار انجام آخرین مأموریت شاتل‌ها را نصیب خود کرد و دوره سی ساله مأموریت‌های شاتل‌ها به پایان رسید.

در این عکس که در ماه می گرفته شده است، شاتل اندیور را می‌بینید که در پیرامون‌اش روشنایی شهرهای زمین پیدا است.

تصاویـری برگزیـده از شگفتی های سیاره زمیـن

سیاره‌ی زمین بر اساس فاصله تا خورشید، سومین سیاره‌ی منظومه شمسی است که در فاصلهٔ حدود ۱۵۰ میلیون کیلومتری از ستاره‌ی خورشید قرار دارد. فاصلهٔ زمین تا خورشید به گونه‌ایست که شرایط محیطی آن قابلیت زیستن را به موجودات زندهٔ کربنی می‌دهد و تاکنون تنها سیاره‌ای بوده است که وجود حیات در آن ثابت شده است. وقتیکه فضانوردان برای اولین بار به فضا رفتند و با چشم سر زمین را مشاهده کردند، آن را سیاره آبی (آبی رنگ) نامیدند و این جای تعجب نیست. زیرا 70 درصد از سیاره ما را اقیانوس ها پوشانیده و 30 درصد باقیمانده آن زمین خشک و سفت است که بالاتر از سطح دریا قرار دارد.

شکل زمین را می توان بصورت کره ای که در قطبین پهن شده تصور نمود. در واقع یک گوی است، اما گردش زمین باعث می گردد تا در استوا متورم شود. بدین معنی است که اندازه گیری از قطب تا قطب دیگر حدود 43 کیلیومتر کمتر از قطر زمین در استوای آن می باشد. با اینکه بلندترین کوه روی زمین البرز، اما دورترین کوه از مرکز زمین کوه چیمبورازو در اکوادور می باشد.

کره خاکی ما سرشار از دیدنی ها و شگفتی های کشف شده یا ناشناخته است اما آنچه مسلم است زمین یگانه سیاره ایست که دارای صفحه ای هموار در منظومه شمسی است و خداوند بزرگ ویژگی های حیات را در آن قرار داده است که این خود یک واقعیت جالب توجه است ...

 

جمـلاتی الـهام بخـش برای زنـدگی !

ادامه مطلب را حتما ببینبد

نمایـش خداحافـظی از شاتـل فـضائی اِنـدِور

پس از بازنشستگی فضاپیماهای باقی‌مانده در ناوگان شاتل و کوچ "دیسکاوری" و "انترپرایز" که قبلا به خانه های جدیدشان کوچ کرده اند، عزیمت "فضاپیمای اِندِور" نیز از ناسا به خانه ی جدیدش که مرکز علمی کالیفرنیا خواهد بود از جمعه گذشته شروع شد. این فضاپیما که بر روی یک بوئینگ 747 تغییر یافته سفر می کند، قبل از رسیدن به فرودگاه بین المللی لس آنجلس، در تگزاس و پایگاه نیروی هوایی در ایالت کالیفرنیا، توقف هایی داشت. در طول این سفر، هواپیمای حمل کننده شاتل، از روی چندین شهر و برخی سایت های ناسا از ارتفاع 1500 پایی عبور کرد.

نمایش خداحافظی اِندِور بر فراز بیش از 20 مکان نمادین در لس آنجلس و سان فرانسیسکو، از جمله دیزنی لند، دره سیلیکون، پل گلدن گیت، شهرک هالیوود در ارتفاع پایین انجام شد. پس از اتمام این سفر، اِندِور در 13 اکتبر به موزه نهایی خود که همان مرکز علمی کالیفرنیا می باشد خواهد رسید.

شاتل فضایی اِندِور از نظر تجهیزات و وسایل مدرن ترین شاتل ناسا بود. کامپیوترهای قوی تر و همچنین سیستم پیشرانه ی آن در نوع خود منحصر به فرد بود. این فضاپیمای 78 تنی در دوران خدمت ۲۰ ساله خود و در طی بیست و پنج ماموریت فضایی، جمعا ۱۴۸ فضانورد را به فضا برده است (برخی از فضانوردان چندین بار سفر با شاتل‌های فضایی را تجربه کرده اند) و ۴۴۲۹ بار زمین را دور زده است و می‌توان گفت که حدود ۲۸۰ روز از این ۲۰ سال را در فضا سپری کرده است. اِندِور یک بار در کنار ایستگاه فضایی میر و ۱۰ بار در کنار ایستگاه فضایی بین‌المللی پهلو گرفته است و جمعا سه ماهواره را در مدار رها کرده است. اِندِور همچنین در کارنامه خود یک ماموریت ویژه برای تعمیر تلسکوپ فضایی هابل را نیز دارد.

 

لطفا بقیه را در ادامه مطلب بخوانید

     

تصویر هابل از دورترین نمای جهان

خبرگزاری ایسنا: ستاره‌شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل از تصویر جدیدی از دورترین مناطق جهان رونمایی کرده‌اند که انسان تاکنون موفق به مشاهده آن شده است.

تاریخچه کهکشانها از پس از تولد اولین کهکشانها تا بزرگترین نمونه‌های این اجرام آسمانی امروزی مانند راه شیری در این تصویر جالب هابل به نمایش درآمده است.

این تصویر از ناحیه موسوم به «حوزه فوق‌العاده عمیق(XDF)» با جمع‌آوری نور کمرنگ از ساعت‌ها رصد تولید شده و برخی از ابتدایی‌ترین کهکشانهای شکل‌گرفته در جهان را به نمایش گذاشته است.

این تصویر شامل نوردهی عمیق در رنگ قرمز از دوربین جدید مادون قرمز هابل بوده که کهکشانهایی را با یک ده میلیاردم درخشش قابل مشاهده برای چشم انسان نشان می‌دهد.

کهکشان‌های مارپیچی جالب مشابه شکل کهکشان راه شیری و آندرومدا، همسایه آن در این تصویر در کنار کهکشان‌های بزرگ مه‌آلود قرمز رنگ حضور دارند که شکل‌گیری ستارگان جدید در آنها متوقف شده است.

این کهکشان‌های قرمز باقی‌مانده‌های برخوردهای بزرگ میان کهکشانها بوده و در سالهای رو به زوال خود قرار دارند.

همچنین در این تصویر می‌توان کهکشانهای زیر کمرنگ دورتر را مشاهده کرد که مانند نهال‌هایی بوده‌اند که کهکشانهای قابل توجه امروزی از آنها بوجود آمده‌اند.

تقسیم بندی کهکشانها در سه دوره زمانی

این دیدگاه چشمگیر از جهان دور با ترکیب 10 سال رصد بخشی از آسمان در مرکز حوزه فوق‌العاده عمیق اولیه هابل بدست آمده است.

XDF یک تصویر از یک ناحیه کوچک از فضا در صورت فلکی کوره است که با استفاده از داده‌های هابل در سالهای 2003 و 2004 ایجاد شده است.

با جمع‌آوری نور کمرنگ در ساعتها رصد، این تصویر از هزاران کهکشان نزدیک و بسیار دور رونمایی کرده که آن را به عمیق‌ترین تصویر گرفته شده از جهان تبدیل کرده است.

تصویر XDF کاملا رنگی کنونی باوجود میدان دید کوچکتر آن از 5500 کهکشان دورتر نیز برخوردار است.

تلسکوپ فضایی هابل به رصد بخش کوچکی از آسمان جنوبی در ملاقاتهای مکرر در دهه گذشته برای یک دوره 50 روزه با زمان نوردهی کلی دو میلیون ثانیه پرداخته بود.

مقایسه مقیاس حوزه فوق‌العاده عمیق با ماه

سن جهان 13.7 میلیارد سال بوده و حوزه فوق‌العاده عمیق از کهکشانهایی رونمایی کرده که 13.2 میلیارد سال سن دارند. بیشتر کهکشانهای این حوزه به شکلی دیده می‌شوند که جوان، کوچک و در حال رشد بوده و اغلب به شکل شدیدی با هم برخورد کرده و در یکدیگر ادغام می‌شدند.

جوانترین کهکشان موجود در این حوزه تنها 450 میلیون سال پس از شکل‌گیری جهان بوجود آمده است.